პირველ რიგში მადლობა თანადგომისთვის. მომავალ სეზონში მჯერა რომ პლეიოფებში შორს გავაღწევთ, პროგრამა მინიმუმი პლეიოფებში-გასვლაა, მაქსიმუმი რა თქმა უნდა მოგება, თუ კენჭისყრაშიც გაგვიმართლა წარმოუდგენელი არ არის.
ერთი კვირა არ ვიყავი ქალაქში, ვნახე ნორვეგიასთან შედეგი. კიდევ უფრო დამწყდა გული ჩემს მიერ დაშვებულ შეცდომაზე, ჩეხებთან რომ ენთუზიაზმი დავზოგეთ. აშკარად უკეთესი გუნდი გვყავდა ამ სეზონში და სამწუხაროდ ვერ გამოვიყენეთ ეს შანსი, პასუხისმგებლობას საკუთარ თავზე ვიღებ, კიდევ ერთხელ ვამბობ, რომ ჩემი შეცდომის გამო ვერ გავედით ჯგუფიდან. მომავალი სეზონიდან გაორმაგებული ენთუზიაზმით დავიწყებ ახალ თაობაზე ზრუნვას. ამჟამად ვინც არიან იუნორების ნაკრებში: ბუაძე, ვაჰრიგიანი, ნერსესიანი, დარჩიაშვილი, აბშილავა, ბიბილეიშვილი, გოგიჩაშვილი, ყველას ძალიან კარგი შანსი აქვს ეროვნულ ნაკრებში, დიდებში თამაშის და სწორედ ესეც იყო ჩვენი მიზანი. აბალოიძეს უნარები კი უწყობს ხელს, მაგრამ პოტენციალი აფერხებს, თუმცა ვარჯიშის შემთხვევაში ისიც მოხვდება ალბათ... მოკლედ, იმედი მაქვს ბევრმა მენეჯერმა დაინახა, რომ შეგვიძლია ჩვენს ნაკრებსაც კარგად გამოსვლა ტურნირებზე და მთავარი მონდომება და მოთამაშეების ვარჯიშია!
მომდევნო სეზონიდან ახალი თაობის აღზრდა უნდა დავიწყოთ!